Olaf Hartong (1980) maakte de foto's voor de rubriek KrisKras in het Q&Amagazine Kwaliteitslustrum (nr. 1, februari 2010). Hij studeerde in 2009 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Remco Vermeulen (24), Kunstgeschiedenis

'Ik volgde een semester lang, in het Engels, vijf vakken aan de University of British Columbia in Vancouver. Ik heb dat semester afgesloten met een klein en groot werkstuk en twee tentamens. Dat zijn zes tot tien punten in Nederland. Terug in Leiden moesten mijn Canadese vakken worden omgerekend. Een bureaucratische operatie die me een week heeft gekost. Vanuit Vancouver ging mijn cijferlijst eerst naar het International Officie van Leiden. Maar dat is nooit gebeurd. Ik heb zelf een koerier moeten bellen om de lijst te komen brengen. Toen moest die naar mijn eigen opleiding die de lijst hebben omgerekend van Canadese naar Nederlandse punten. Nee, ik weet niet hoe, maar ik kreeg uiteindelijk zes punten per vak. Best weinig voor al die moeite. Dat moet tegenwoordig toch anders kunnen. Als ze nu bij je aanvraag van een internationale stage software levert die automatisch de punten omrekent van de vakken die je gaat volgen - dan is er niets aan de hand. En ook nog eens transparant.'

Lidia Long (23), Engels

'Ik kom uit Macao - een Portugese kolonie vlak bij Hong Kong. Ik heb in Taiwan gestudeerd, maar kon met mijn Portugese nationaliteit vrij makkelijk toegang krijgen tot de universiteit in Nederland. Daar doe ik nu een master Engels. Ik ben hier al eens eerder geweest – als uitwisselings?student. Dat was voor een maand. Ik moest om naar Nederland te komen mijn Taiwanese diploma opsturen, een geboorteakte en mijn paspoort. Het duurde vervolgens nog een maand voordat ik hoorde of ik definitief mocht blijven. Dat is best lang. Ik was na een maand al weer terug in Taiwan. Ik hoorde op de universiteit daar dat ik in Nederland mocht blijven. In mijn geval is het niet erg als ik geen toegang had gekregen. Ik had het vak namelijk al gevolgd. Als je langer wilt studeren, is het verstandig om eerst op de definitieve toestemming te wachten. Anders mag je na een maand alsnog terug naar huis.'

Hilko Chang (25), Wiskunde

'De University of California, Berkely, Amerika’s beste publieke universiteit. Ik wilde daar naartoe omdat ze er een wiskundevak gaven, Algebraïsche Topologie, dat in Nederland niet overal wordt gegeven. Ik heb van tevoren de studiegids van Berkeley bestudeerd. Daarin stond helemaal niets over de hoeveelheid en moeilijkheid van het huiswerk, de snelheid waarmee docenten college geven, of de docenten wel goed zijn in lesgeven. Ik weet dat er een site bestaat waarop studenten hun professoren ook op deze punten beoordelen. Als je dat uitbreidt, met wat zorgvuldigheid omkleedt om te voorkomen dat mensen wraak nemen op een docent vanwege een slecht cijfer, had ik wel gekeken, ja. Nu hoorde ik pas over die site in Berkeley. Toen was ik er al. Ik merkte vanzelf wel wat een docent kan en wat niet. Ik merkte wel direct dat het niveau van wiskunde in Nederland goed aansluit bij dat op Berkeley.'

Lotte van Boxem (25), European Programme on Science, Society and Technology

'In het najaar van 2006 rondde ik mijn master af aan de Universiteit Maastricht, nadat ik daar eerder een bachelor Cultuurwetenschappen had voltooid. Terug in mijn moederland België solliciteerde ik naar een functie van beleidsmedewerker bij het stadsbestuur van Antwerpen. Daarvoor was een ‘officieel erkend masterdiploma’ vereist. Pas toen hoorde ik me dat ik een Vlaamse erkenning voor mijn Nederlandse diploma nodig had. Na lang aandringen mocht ik toch meedoen met de sollicitatieprocedure, in afwachting van de erkenning van mijn beide diploma’s door het NARIC – de Belgische instantie voor erkenning van buitenlandse diploma’s. Maar het stadsbestuur mocht me officieel niet aannemen. Drie universiteiten moesten mijn thesis bekijken – ik had twee goedkeuringen nodig. Gent gaf die snel, Brussel niet en pas na interventie van Gerard Mols en de toenmalige minister Frank Vandenbroucke kreeg ik na tien maanden ook erkenning van Leuven. Dat was toen niet meer nodig.'

Website

• Olaf Hartong
• Flickr